กลับมาเป็นนักเรียนอีกครั้งในหลักสูตร OPM ที่ Harvard

กลับมาเป็นนักเรียนอีกครั้งครับ! มาบอสตันรอบนี้ ผมมาเรียนโปรแกรม Owner/President Management (OPM) ที่ Harvard Business School ซึ่งเป็นโปรแกรมที่สนใจมานาน แต่ก็ติดเรื่องการจัดสรรเวลา จนมาปีนี้ผมรู้สึกว่าไม่อยากช้าไปกว่านี้ เลยตัดสินใจเข้มงวดกับตัวเอง แล้วหาเวลามาให้ได้ ถ้านับดูดี ๆ ก็น่าจะเกิน 10 ปี ที่ผมได้กลับมานั่งในห้องเลกเชอร์ เข้าเรียนคลาสจริงจังแบบนี้อีกครั้ง สารภาพว่าช่วงแรกยังไม่ค่อยชินเท่าไหร่ แต่ความรู้สึกไม่คุ้นชินนี่แหละครับ เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ผมมาเรียนที่นี่ นอกจากจะอยากพัฒนาตัวเองในฐานะผู้นำและนักธุรกิจ อีกเหตุผลที่ผมอยากกลับมาเรียน คืออยากทำให้ตัวเองพร้อมเรียนรู้และพร้อมปรับตัวอยู่เสมอ โดยการได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ได้รับฟังมุมมองใหม่ ๆ ได้เจอคนที่มีประสบการณ์ต่างจากเรา และได้อยู่ในห้องที่อาจารย์หรือเพื่อนร่วมคลาสกล้าท้วง กล้าตั้งคำถาม เวลาที่เราคิดอะไรบางอย่างยังไม่รอบด้านพอ ซึ่งพอได้มาเรียนจริง ๆ ผมได้เจอเพื่อนร่วมคลาสหลายคนที่มีความเชี่ยวชาญในสิ่งที่ผมไม่คุ้นเคย บางคนเก่งเรื่องการบริหารองค์กรระดับโลก บางคนผ่านวิกฤตธุรกิจหนัก ๆ มาแล้ว ซึ่งการได้ฟังวิธีคิดจากทุกคนที่นี่ ทำให้ผมได้กลับมาตั้งคำถามกับตัวเองเหมือนกันว่ายังมีอะไรอีกบ้างที่เรายังไม่รู้ ส่วนตัวผมมองว่าหลังจากใช้เวลาหลายปีพุ่งไปข้างหน้าอยู่ตลอด บางครั้งเราก็ต้องการบางพื้นที่ที่ทำให้เราได้ชะลอความเร็ว แล้วกลับมาทบทวนทั้งวิธีคิด วิธีทำงาน และตัวตนของตัวเองอีกครั้ง การมาที่ Harvard รอบนี้เลยทำให้ผมตระหนักถึงเรื่องสำคัญอย่างหนึ่งว่า การเติบโตอาจไม่ได้หมายถึงการวิ่งให้เร็วขึ้นเสมอไป แต่อาจหมายถึงการยอมกลับมาเป็นคนที่พร้อมเรียนรู้อีกครั้ง ต่อให้คนอื่นจะมองว่าเราเดินมาไกลแล้วก็ตามครับ #ชีวิตคือการเรียนรู้ #OPM #HarvardBusinessSchool #ToppJirayut #ท๊อปจิรายุส